ўлка — рус тилида

Краевой, Край, Местность, Урочище

Краевой · regional (krai)

Относящийся к краю как административной единице.

Ўлка миқёсидаги, ўлкага тегишли.

Русча-ўзбекча луғат →

Край · edge; land

Предельная линия, конец либо страна, местность.

Бирор нарсанинг чети ёки жой, ўлка, мамлакат.

Русча-ўзбекча луғат →

Местность · locality, terrain

Определённая часть земной поверхности, район, край.

Ер юзининг маълум қисми, ҳудуд, ўлка.

Русча-ўзбекча луғат →

Урочище · natural boundary, tract

Участок местности, отличающийся от окружающей природными признаками.

Атрофдан табиий белгилари билан ажралиб турадиган жой.

Русча-ўзбекча луғат →

Бу сўзни шундай ҳам ёзишади: oʻlka, o'lka, o‘lka, o`lka, olka, ölka, ўлка

Қандай қидиришади: o'lka rus tilida · o'lka ruschada · ölka rusçada · oʻlka ruscha tarjimasi · ўлка русчада · oʻlka по-русски