ўлка — рус тилида
Краевой, Край, Местность, Урочище
Краевой · regional (krai)
Относящийся к краю как административной единице.
Ўлка миқёсидаги, ўлкага тегишли.
Русча-ўзбекча луғат →Край · edge; land
Предельная линия, конец либо страна, местность.
Бирор нарсанинг чети ёки жой, ўлка, мамлакат.
Русча-ўзбекча луғат →Местность · locality, terrain
Определённая часть земной поверхности, район, край.
Ер юзининг маълум қисми, ҳудуд, ўлка.
Русча-ўзбекча луғат →Урочище · natural boundary, tract
Участок местности, отличающийся от окружающей природными признаками.
Атрофдан табиий белгилари билан ажралиб турадиган жой.
Русча-ўзбекча луғат →Бу сўзни шундай ҳам ёзишади: oʻlka, o'lka, o‘lka, o`lka, olka, ölka, ўлка
Қандай қидиришади: o'lka rus tilida · o'lka ruschada · ölka rusçada · oʻlka ruscha tarjimasi · ўлка русчада · oʻlka по-русски