UzLocal

Hind tilidan rus va oʻzbek tiliga transkripsiya

Chet tillaridagi ismlar va nomlarni amaliy transkripsiya qoidalariga koʻra rus va oʻzbek tiliga (kirill, eski va yangi lotin) oʻgirish.

Sinab koʻring:

Qanday yoziladi

Ism yoki soʻz kiriting — bu yerda uning ruscha va oʻzbekcha yozilishi chiqadi.

Amaliy transkripsiya qoidalarining avtomatik yaqinlashuvi, istisnolar lugʻati emas. Dialektal, oʻzlashma va leksik jihatdan mustahkamlangan variantlar (qoidalarning oʻzida ular ancha koʻp) hisobga olinmaydi va manbalar boʻyicha qoʻlda tekshirishni talab qilishi mumkin.

HI

Hind tilidan transkripsiya qoidalari

Nima kiritiladi: Devanagari yozuvi (hind, marathi, nepal tillari; gurmukhi va gujarot yozuvlari ham xuddi shunday oʻqiladi), ilmiy lotin yozuvi IAST / ISO 15919 (Kṛṣṇa, Vārāṇasī) va odatdagi lotincha yozuv (Krishna, Lucknow); bir nechta soʻz, tinish belgilari va chiziqchali nomlar ham qabul qilinadi.

Unlilar: choʻziq va qisqa unlilar farqlanmaydi (a, ā → а; i, ī → и; u, ū → у), ai → ай, au → ау, e → е, soʻz boshida esa э (Ekta → Экта). Undoshlar: serebral va tish undoshlari bir xil beriladi (ṭ, t → т; ḍ, d → д; ṇ, n → н), ś va ṣ → ш, c → ч, j → дж, h → х, v va w → в. Nafasli undoshlar “х” bilan yoziladi: bh → бх, dh → дх, th → тх, ph → пх, jh → джх, ch (xarita yozuvida chh) → чх: Bhārat → Бхарат, Chhattīsgarh → Чхаттисгарх. Boʻgʻin hosil qiluvchi ṛ va ḷ → ри, ли: Kṛṣṇa → Кришна.

kh va gh hindcha soʻzlarda кх va гх (Ladākh → Ладакх, Ghusurī → Гхусури), arabcha, forscha va turkiy soʻzlarda esa х va г boʻladi (Khānpur → Ханпур, Ghāzipur → Газипур). Bunday soʻzlar nuqta belgisidan (ख़, ग़), q, z, f tovushlaridan, ismlar lugʻatidan (Khan, Ghalib, Akhtar) hamda -ābād, -uddīn qoʻshimchalaridan aniqlanadi. l har doim л (Lālpur → Лалпур), faqat “хейль” soʻzi bundan mustasno. ng → нг, ngh → нгх (Narsinghgarh → Нарсингхгарх), ngg → нг, ngk → нк (Dongkya → Донкья); ts → тс (Amritsar → Амритсар), soʻz boshida ц (Tsuka → Цука).

y bilan kelgan birikmalar: soʻz boshida va unlidan keyin ya → я, ye → е, yi → йи, yo → йо, yu → ю (Yamunā → Ямуна, Ayodhyā → Айодхья); undoshdan keyin ья, ье, ьи, ьо, ью (Satya → Сатья, Jyoti → Джьоти); oʻzaklar chegarasida ъя, ъе, ъи, йо, ъю (देवयानी → Девъяни). yya → йя (Neyyattinkara → Нейяттинкара), iyi → йи (Saiyidpur → Сайидпур). Ikki alohida unli aī, āī → аи (bhāī → бхаи). Qoʻsh undoshlar saqlanadi, jj → ддж: Ujjain → Удджайн.

Devanagari boʻgʻinma-boʻgʻin oʻqiladi: undosh tarkibidagi “a”, unli belgilari, virama, ligaturalar, nuqta va anusvara (н, lab undoshlaridan oldin м; सिंह → Сингх). Hind tili talaffuziga koʻra “a” soʻz oxirida va oʻrtasida tushib qoladi: राम → Рам, लखनऊ → Лакхнау, जयपुर → Джайпур, श्रीनगर → Шринагар; ष्ण, श्र, त्य kabi birikmalardan keyin esa saqlanadi (कृष्ण → Кришна, मिश्र → Мишра, सत्य → Сатья). Bu qoida taxminiy: sanskritcha va janubiy hind soʻzlari hind tilida oʻqilgandek chiqadi (रामायण → Рамаян). Hind yozuvidan olingan soʻzlar bosh harf bilan yoziladi.

Maqoladagi anʼanaviy nomlar: Delhi, Dilli, दिल्ली → Дели, Kachchh va Kutch → Кач, Thar → Тар, Buddha → Будда. Ганди, Неру, Тагор, Пенджаб, Гималаи, Калькутта, Бомбей shakllari ham saqlanadi. Diakritik belgisiz lotin yozuvida unlilarning choʻziqligi ham, soʻzning kelib chiqishi ham koʻrinmaydi; unda ch harf birikmasi ч deb oʻqiladi (Chandra → Чандра), ś, ṣ, ṭ, ṛ, ṃ belgilari bor ilmiy yozuvda esa чх boʻladi, c → ч (Cāṇakya → Чанакья).

Oʻzbekcha variant alohida tuziladi: h oʻz holicha qoladi (Dehli, Bihar, Hindi), j → j (Jaypur, Rajasthan), nafasli undoshlar bh, dh, kh, gh, th, ph shaklida yoziladi (Bhopal, Madhya Pradesh, Lakhnau, Singh), undoshdan keyingi ya va yu ajratish belgisisiz beriladi (Satya, Ayodhya). Arabcha va forscha ism hamda nomlar oʻzbek tilida qabul qilingan shaklda, choʻziq ā → o bilan yoziladi: Khan → Xon, Shah Jahan → Shoh Jahon, Taj Mahal → Toj Mahal, Hyderabad → Haydarobod, Islamabad → Islomobod, Mirza Ghalib → Mirzo Gʻolib; oʻrnashib qolgan nomlar: Panjob, Gujarot, Himolay.

Transkripsiyaning barcha tillari · 55