UzLocal

Latish tilidan rus va oʻzbek tiliga transkripsiya

Chet tillaridagi ismlar va nomlarni amaliy transkripsiya qoidalariga koʻra rus va oʻzbek tiliga (kirill, eski va yangi lotin) oʻgirish.

Sinab koʻring:

Qanday yoziladi

Ism yoki soʻz kiriting — bu yerda uning ruscha va oʻzbekcha yozilishi chiqadi.

Amaliy transkripsiya qoidalarining avtomatik yaqinlashuvi, istisnolar lugʻati emas. Dialektal, oʻzlashma va leksik jihatdan mustahkamlangan variantlar (qoidalarning oʻzida ular ancha koʻp) hisobga olinmaydi va manbalar boʻyicha qoʻlda tekshirishni talab qilishi mumkin.

LV

Latish tilidan transkripsiya qoidalari

Nima kiritiladi: Lotin yozuvidagi latish matni (ā, č, ē, ģ, ī, ķ, ļ, ņ, š, ū, ž harflari bilan) qabul qilinadi; bir necha soʻz, tinish belgilari va chiziqcha bilan yozilgan nomlarni ham kiritish mumkin.

Unlilar ustidagi choʻziqlik belgisi (ā, ē, ī, ū) rus tilida aks ettirilmaydi, undoshlar esa birga bir beriladi: c → ц, č → ч, š → ш, ž → ж, h → х, dz → дз, dž → дж. Qoʻsh undoshlar saqlanadi. Misollar: Rīga → Рига, Auce → Ауце, Stučka → Стучка, Džūkste → Джуксте, Mežotne → Межотне.

ģ, ķ, ļ, ņ harflari yumshoq undoshlarni bildiradi. Unlidan oldin yumshoqlikni unlining oʻzi koʻrsatadi: a → я, o → ё, u → ю. Undoshdan oldin va soʻz oxirida yumshatish belgisi qoʻyiladi, xuddi shunday harfdan oldin esa u kerak emas. Misollar: Pļaviņas → Плявиняс, Ķoņi → Кёни, Ļūbaste → Любасте, Aļķis → Алькис, Bērziņš → Берзиньш, Puņņi → Пунни.

e harfi soʻz boshida va unlilardan keyin (i dan tashqari) э, undoshlardan keyin va ie diftongida е tarzida yoziladi. i harfi ai, ei, oi, ui diftonglarida й ga aylanadi, soʻz oxiridagi -li va -ni birikmalarida ы boʻladi, -diņš, -niņš, -tiņš bilan tugaydigan familiyalarda ham ы yoziladi. Misollar: Ērgļi → Эргли, Kalnciems → Калнциемс, Laima → Лайма, Ozoli → Озолы, Līvāni → Ливаны, Kalniņš → Калныньш.

j harfi keyingi unli bilan qoʻshilib ketadi: soʻz boshida va unlilardan keyin ja → я, je → е, ju → ю, ji → йи. g, k, l, n harflaridan keyin ularning oldiga ayirish belgisi yoziladi (ъя, ъе, ъи, ъю), boshqa undoshlardan keyin esa yumshatish belgisi (ья, ье, ьи, ью). jo birikmasi har qanday oʻrinda йо boʻladi. Undoshdan oldin va ie diftongidan oldin j → й. Misollar: Jūrmala → Юрмала, Jēkabpils → Екабпилс, Majori → Майори, Jaunjelgava → Яунъелгава, Lieljumprava → Лиелъюмправа, Krišjānis → Кришьянис, Rūjiena → Руйиена.

Ikkinchi qismi e yoki u bilan boshlanadigan qoʻshma nomlarda (-ezers “koʻl”, -upe “daryo”, -urga “jilgʻa”) bu unli soʻz boshidagidek yoziladi, undan oldingi yumshoq undosh esa yumshatish belgisini oladi: Alkezers → Алкэзерс, Līņezers → Линьэзерс, Raķupe → Ракьупе, Spaļupe → Спальупе; bunday tutashuvda ju birikmasi йу boʻladi: Rojupe → Ройупе. Vosita tutashgan joyni faqat shu koʻp uchraydigan ikkinchi qismlar boʻyicha taniydi.

Hamma narsani ham yozilishning oʻzidan aniqlab boʻlmaydi. Erkaklar familiyalarida -s qoʻshimchasi saqlanadi, ismlar esa anʼanaga koʻra koʻpincha usiz yoziladi; vosita -s ni faqat mashhur ismlarning qisqa roʻyxatida tushirib qoldiradi (Raimonds Pauls → Раймонд Паулс, Ivars Kalniņš → Ивар Калныньш), qolgan hollarda saqlaydi (Egils → Эгилс). Soʻz oxiridagi -i harfi d, t, s dan keyin и tarzida beriladi (Talsi → Талси, Josti → Йости); D. I. Yermolovich qoidalariga koʻra u yerda ы yoziladi (Талсы), bir necha nom esa aynan shu shaklda oʻrnashgan: Dubulti → Дубулты, Saulkrasti → Саулкрасты.

Transkripsiyaning barcha tillari · 55